متا در رویداد OCP Global Summit 2026 از Tahan، سوئیچ مبتنی بر اترنت برای ارتباط پرسرعت میان شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی، رونمایی کرد. این محصول برای شتاب‌دهنده‌های MTIA 300 طراحی شده و بخشی از تلاش متا برای گسترش استانداردهای باز در شبکه‌های مقیاس‌پذیر هوش مصنوعی است.


چرا ارتباطات داخل رک اهمیت دارد؟

در زیرساخت‌های هوش مصنوعی، ارتباطات شبکه تنها به انتقال داده میان رک‌ها محدود نمی‌شود. شتاب‌دهنده‌هایی که در یک رک یا مجموعه‌ای از رک‌ها فعالیت می‌کنند نیز باید داده‌ها را با پهنای باند بالا و تأخیر کم مبادله کنند.
در این معماری‌ها، عملکرد شبکه می‌تواند بر سرعت اجرای پردازش‌های توزیع‌شده تأثیر بگذارد. به همین دلیل، توسعه ارتباطات پرسرعت درون رک و میان رک‌ها به یکی از محورهای طراحی زیرساخت‌های نسل جدید هوش مصنوعی تبدیل شده است.

Tahan؛ سوئیچ اترنت برای شتاب‌دهنده‌های MTIA 300

طبق اعلام رسمی متا در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶، سوئیچ Tahan برای اتصال شتاب‌دهنده‌های آموزشی MTIA 300 طراحی شده است. این محصول بر پایه تراشه Broadcom Tomahawk 5 با ظرفیت سوئیچینگ ۵۱٫۲ ترابیت بر ثانیه ساخته شده است.
Tahan از ظرفیت کلی ۶۴ مسیر ۸۰۰ گیگابیتی پشتیبانی می‌کند که بخشی از آن برای ارتباط با شتاب‌دهنده‌ها از طریق بک‌پلین اختصاص یافته است. در طراحی اعلام‌شده متا، چهار سوئیچ Tahan شانزده شتاب‌دهنده را در یک توپولوژی غیرمسدودکننده به یکدیگر متصل می‌کنند.
این معماری برای فراهم‌کردن ارتباطات پرسرعت میان شتاب‌دهنده‌ها درون رک توسعه یافته است. متا همچنین اعلام کرده Tahan از سیستم‌عامل شبکه FBOSS استفاده می‌کند.

اترنت برای ارتباطات داخل رک؛ فراتر از شبکه سنتی

یکی از نکات مهم این معرفی، استفاده از اترنت در حوزه‌ای است که به ارتباطات بسیار پرسرعت و کم‌تأخیر میان شتاب‌دهنده‌ها نیاز دارد. متا این حوزه را Scale-Up Networking می‌نامد؛ یعنی ارتباط میان پردازنده‌ها یا شتاب‌دهنده‌هایی که به‌صورت یک مجموعه نزدیک به هم کار می‌کنند.
در مقابل، Scale-Out Networking به ارتباطات میان سرورها و رک‌های مختلف برای گسترش ظرفیت خوشه مربوط می‌شود.
متا اعلام کرده که در معماری Tahan، از سازوکار ارتباطی RoCE و مجموعه‌ای از قابلیت‌های مدیریت ترافیک استفاده می‌شود تا شبکه‌های Scale-Up و Scale-Out تحت یک چارچوب نرم‌افزاری مشترک مدیریت شوند.
این رویکرد بخشی از تلاش برای توسعه زیرساخت‌های شبکه مبتنی بر استانداردهای باز است؛ رویکردی که می‌تواند انعطاف‌پذیری طراحی شبکه را افزایش دهد، هرچند مزایای عملی آن به پیاده‌سازی و الزامات هر زیرساخت وابسته است.

نسل بعدی؛ اتصال ۷۲ شتاب‌دهنده در هر رک

متا علاوه بر Tahan، از طراحی نسل بعدی تیغه سوئیچ Scale-Up نیز خبر داده است. این طراحی بر پایه تراشه Broadcom Tomahawk 6C با ظرفیت ۱۰۲٫۴ ترابیت بر ثانیه توسعه یافته و از ۲۱۶ مسیر ۴۰۰ گیگابیتی بهره می‌برد.
طبق اعلام متا، هشت سوئیچ از این نسل می‌توانند ۷۲ شتاب‌دهنده را در هر رک به یکدیگر متصل کنند. این طراحی در مرحله معرفی به‌عنوان نسل آینده مطرح شده است و نباید آن را با محصولی که هم‌اکنون به‌صورت تجاری در دسترس است یکسان دانست.
متا همچنین برنامه دارد در نسل آینده این سوئیچ از مشخصات OCP Ethernet for Scale-Up Networking یا ESUN برای بخش انتقال داده استفاده کند؛ اقدامی در راستای گسترش استانداردهای باز در ارتباطات مقیاس‌پذیر هوش مصنوعی.

اهمیت این تحول برای زیرساخت فیزیکی دیتاسنتر

افزایش پهنای باند و تراکم ارتباطات شبکه، الزامات طراحی فیزیکی دیتاسنتر را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. ظرفیت رک، طراحی بک‌پلین، مسیرهای کابل‌کشی، مدیریت توان و هماهنگی میان تجهیزات از جمله موضوعاتی هستند که باید متناسب با معماری شبکه بررسی شوند.
در تیام شبکه، طراحی زیرساخت دیتاسنتر را مجموعه‌ای از اجزای مرتبط می‌دانیم؛ از رک و توزیع برق تا کابل‌ها و اتصالات مسی، راهکارهای فیبر نوری و مدیریت زیرساخت فیزیکی. با افزایش نیاز شبکه‌های هوش مصنوعی به پهنای باند بالاتر، هماهنگی میان این اجزا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
پرسش کلیدی این است: با افزایش سرعت ارتباطات میان شتاب‌دهنده‌ها، آیا زیرساخت فیزیکی و مسیرهای اتصال دیتاسنترها نیز متناسب با این تغییرات طراحی شده‌اند؟